Verhalend fotoboek

De vallende ster

Als er één ding is waarvan ik vind dat ik dat goed gedaan heb als moeder, dan is dat het feit dat onze beide dochters van houden lezen. Ik heb ze eindeloos voorgelezen en kocht natuurlijk veel te veel mooie, leuke boeken voor ze. Net als voor mezelf. Nog steeds. Het werd een ritueel om tijdens de Kinderboekenweek naar de boekwinkel te gaan waar ze één boek mochten uitzoeken en we altijd met minimaal twee boeken per persoon weer naar buiten kwamen.

Het jaar dat onze oudste letters begon te leren, woordjes en zinnen begon te lezen en daarna verhalen begon te schrijven was magisch. Er gingen letterlijk werelden voor haar open. Nu nog, ze is inmiddels achttien, verslindt ze series en pikt boeken uit mijn boekenkast, om vervolgens haar eigen exemplaar te kopen als ze het een mooi verhaal vindt.

Dat magische jaar was zo leuk, mede dankzij haar juf, die haar klas echt uitdaagde als het om leren lezen ging. Ik weet nog dat ze ons bij een oudergesprek vertelde dat als er nieuwe woorden op het bord werden geschreven, ze zag dat onze dochter de woorden voor zichzelf oplas, alsof ze ze wilde proeven.

Op een gegeven moment had ik zoveel verhalen dat ik er een boek van wilde maken voor haar. Haar eerste eigen ‘verhalenboek’ met de illustraties erbij. Het eindigt met een foto van haar op het podium aan het einde van het schooljaar, terwijl ze haar zelfgeschreven gedicht voorleest: De vallende ster. Het is voor mij niet uit te leggen hoe trots ik op haar was op dat moment. Dat boekje zal ons daar altijd aan herinneren.

Een verhalend fotoboek kan van alles zijn: een verzameling kinderverhalen, of kindertekeningen, mooie afbeeldingen en verhalen van een uit de hand gelopen hobby of van een prachtige vakantie. Ik heb ooit ook een trouwalbum in elkaar gezet voor iemand die jaren na haar bruiloft nog steeds de rust niet had gevonden om dat zelf te doen.